Αεσσύδος

Κάπου στην εσχατιά του σύμπαντος, υπάρχει ένας πλανήτης που κατοικείται μόνο από ζώα. Σ'αυτόν τον πλανήτη σ'ένα μικρό γατοχωριό το βόρειο Λακατενάλο, η Σάρα, η όμορφη γάτα με το κατακόκκινο τρίχωμα και τα γαλάζια μάτια, γέννησε στο σπίτι της μονάχη της τα τέσσερα παιδιά της. Ο Ιβάν ο γκρίζος γάτος από το ανατολικό Ήλμικαλ, πατέρας … Συνέχεια ανάγνωσης Αεσσύδος

Η φτέρη

Είναι άνοιξη. Μια πανέμορφη φτέρη με πολύ πυκνό έντονο πράσινο φύλλωμα, έχει φυτρώσει κάτω από ένα πανύψηλο έλατο. Αισθάνεται πολύ ωραία και απολαμβάνει τη ζωή της. Μόλις έχει ξημερώσει και η φτέρη κουνά και τεντώνει πάνω κάτω τα καταπράσινα φύλλα της. <<Αααα! Τι Όμορφη μέρα σήμερα! Τόσες μυρωδιές! Τι λαμπερό φως! Όλα, είναι αρμονικά και … Συνέχεια ανάγνωσης Η φτέρη

Νουέμμ…

<< Νουέμμ πλησιάζει η ώρα, ετοιμάσου, θα πετάξεις στη χώρα των ανθρώπων. Η βασίλισσα Φααάλλ σου εύχεται καλότυχη να είναι η αποστολή σου >> της είπε η Μησηήνν. Κάθε χίλια χρόνια, στον πλανήτη των πεταλούδων, γίνεται ένας ειδικός τελετουργικός χορός. Εκεί, η βασίλισσα διαλέγει την κατάλληλη πεταλούδα, η οποία με τη θέλησή της, θα πετάξει … Συνέχεια ανάγνωσης Νουέμμ…

Τα Χαρτάκια…

Ήταν άνοιξη του εξήντα τέσσερα και ήμουν γύρω στα πέντε, όταν τον αντίκρισα για πρώτη φορά στη ζωή μου. Στεκόταν στην πόρτα του μαγαζιού του πατέρα μου, κοιτώντας προς τα μέσα και έξυνε με δύναμη το κεφάλι του. Ένας άνδρας μέσης ηλικίας, χαμηλού ύψους, παχουλός, γεροδεμένος. Είχε μεγάλο κεφάλι, δυσανάλογο με το σώμα του, κοντά … Συνέχεια ανάγνωσης Τα Χαρτάκια…

Χρυσάνθη

Κοντεύει πέντε το πρωί και η γυναίκα τραβά την κουρτίνα του παραθύρου κοιτάζοντας έξω στο δρόμο. << Μάλλον δε θα χιονίσει >> σκέφτεται. Ύστερα, σέρνει απότομα την κουρτίνα πίσω στη θέση της και ετοιμάζεται να βγει έξω. Είναι ασυνήθιστα ψηλή για γυναίκα. Λεπτοκαμωμένη, με κάτασπρα κοντά μαλλιά και κατάμαυρα μάτια σαν το κάρβουνο. Το πρόσωπό … Συνέχεια ανάγνωσης Χρυσάνθη

Το θεριό

Κάπου, πολύ βαθιά εντός μου, υπάρχει κρυμμένος ένας κόκκος άμμου. Ένας τόσο δα μικρός και ασήμαντος κόκκος άμμου. Πολλές φορές όμως, είμαι σχεδόν σίγουρη ότι παύει να υπάρχει, γιατί νομίζω ότι το ίδιο μου το σώμα τον έχει αποβάλει. Τότε, αναπνέω με ανακούφιση, γιατί έχω την πεποίθηση ότι το σώμα μου ελευθερώθηκε από τούτον τον … Συνέχεια ανάγνωσης Το θεριό

Ο Μικροχέρης

Το πιρούνι, το κουτάλι, το μαχαίρι, είχαν μεγάλη πείνα τούτο το μεσημέρι. Αμέσως, τρέξαν στην κουζίνα και συνάντησαν τον φίλο τους, τον Μικροχέρη. <<Φίλε μας Μικροχέρη, μήπως είδες το κασέρι; Γιατί πολύ πεινάμε και θέλουμε να φάμε>>. << Για κοιτάξτε στο ψυγείο, ίσως και μες στο ντουλάπι που'ναι κάτω απ' το ράφι, μήπως είναι κει … Συνέχεια ανάγνωσης Ο Μικροχέρης

Αμνησία

Μια μέρα, βρέθηκα να παραπατώ κρατώντας σφιχτά ένα μαχαίρι στο αριστερό μου χέρι. Βρισκόμουν σε μία πόλη που δε γνώριζα, χαμένη μέσα στο πλήθος. Μια άγνωστη μεταξύ αγνώστων. Άρχισα να ζαλίζομαι και κάνοντας προσπάθεια, αφού πέταξα το μαχαίρι, πιάστηκα από το πόμολο μιας τζαμόπορτας. Τα χέρια μου ήταν ματωμένα. Σήκωσα το κεφάλι μου κοιτάζοντας το … Συνέχεια ανάγνωσης Αμνησία

Η προσευχή

Θεέ μου σήμερα είμαι ταραγμένη... Θεέ μου σήμερα το μυαλό μου είναι σκοτεινιαζμένο... Θεέ μου σήμερα είναι θολή η κρίση μου... Θεέ μου ταπεινά σε παρακαλώ, σπάσε τις αλυσίδες, που μονάχη μου έχω δέσει τον εαυτό μου... Θεέ μου ταπεινά σε παρακαλώ, προστάτευσε τους αγαπημένους μου από την οργή μου.. Θεέ μου ταπεινά σε παρακαλώ, … Συνέχεια ανάγνωσης Η προσευχή

O χρυσαετός και τ’ αηδόνι

Σε μία ψηλή σχεδόν απάτητη βουνοκορφή, το μόνο που ακούγεται είναι η δυνατή βοή του ανέμου. Σχίζει με δύναμη και διαπερνά τα απόκρημνα βράχια, αφήνοντας επάνω τους σημάδια. Μοιάζουν να είναι ζωγραφικοί πίνακες ανεξίτηλοι. Μέσα στην άγρια ομορφιά και την απεραντοσύνη του τοπίου, ένας χρυσαετός στέκεται στην άκρη ενός γκρεμού, έχοντας τα φτερά του διάπλατα … Συνέχεια ανάγνωσης O χρυσαετός και τ’ αηδόνι