Το χέρι

Το πιρούνι, το κουτάλι, το μαχαίρι, είχαν μεγάλη πείνα τούτο το μεσημέρι.

Αμέσως, τρέξαν στην κουζίνα, και συνάντησαν τον φίλο τους, το χέρι.

<<Φίλε μας χέρι, μήπως είδες το κασέρι; Γιατί πολύ πεινάμε και θέλουμε να φάμε.>>

<< Για κοιτάξτε στο ψυγείο, ίσως και μες στο ντουλάπι που’ναι κάτω απ’ το ράφι, μήπως είναι κει κρυμμένο; >>

Το πιρούνι το κουτάλι το μαχαίρι, έψαξαν μες στην κουζίνα. Έψαξαν και στο ντουλάπι, σκαρφαλώσαν μέχρι και στο πάνω ράφι, για να βρούνε το κασέρι.

Τίποτα όμως! Πουθενά το κασέρι, κει που τους είπε να ψάξουν ο φίλος τους το χέρι.

Δυστυχώς, το κασεράκι, το’ χε φάει το ποντικάκι.

Τότε, θυμωμένοι, το πιρούνι το κουτάλι το μαχαίρι, αποφάσισαν κρυφά, να φάνε το κακόμοιρο το χέρι.

Γρήγορα, το πιρούνι το κουτάλι το μαχαίρι, κυνηγήσαν μες στο σπίτι το φοβισμένο χέρι, το αρπάξαν, και το φάγαν σαν να ήτανε κασέρι.

Αααχ! κακορίζικό μου χέρι!!!

Αυτή, ήταν του χεριού η θλιβερή ιστορία, που μας λέει, για την κάλπικη κι ολέθρια φιλία.

Όταν, ένα μεσημέρι κάποιοι φίλοι καρδιακοί, το αρπάξαν και το φάγαν σαν να ήτανε κασέρι.