Η μυρωδιά της γαρδένιας

Κρατώ στα δύο χέρια μου μία κατάλευκη γαρδένια. Σκύβω, τη μυρίζω και εισπνέω βαθιά. Αγαλλιάζει η ψυχή μου από την υπέροχη μυρωδιά της. Καθώς εκπνέω, αισθάνομαι για λίγα δευτερόλεπτα ότι δεν έχω καμία έγνοια ή στεναχώρια μες τη ψυχή μου. Νομίζω πως ήρθε ο καιρός να πετάξω. Νοιώθω ότι είμαι ελεύθερη σαν τα πουλιά. Το … Συνέχεια ανάγνωσης Η μυρωδιά της γαρδένιας

O μπάμπουρας

Ένας μικρός χρυσοπράσινος μπάμπουρας, στο μέγεθος του μεγάλου νυχιού μου, προσπαθεί να βγει έξω στο μπαλκόνι. Η μπαλκονόπορτα είναι κλειστή. Τον παίρνω χαμπάρι, ανοίγω την μπαλκονόπορτα και τον αφήνω μόνο του να δραπετεύσει. Προσπαθεί περπατώντας να κατέβει το λευκό μάρμαρο, στη βάση της μπαλκονόπορτας. Άξαφνα γλιστρά και πέφτει στο πλακάκι ανάσκελα. Βλέπω το κάτω μέρος … Συνέχεια ανάγνωσης O μπάμπουρας

H Λύτρωση

Το κλουβί με τους τρελούς δυνάστες μου χτες βράδυ είχε ρεσιτάλ. Ένα θέατρο του παραλόγου. Φθορά και αφθαρσία. Ενοχή και λύτρωση. Μέχρι που μπορεί να οδηγήσει o φόβος και η δειλία έναν άνθρωπο; Μέχρι το θάνατο; Απόλυτος τρόμος. Στέκω εκεί σαν στήλη άλατος. Προσεύχομαι να γίνω άνεμος. Να φυσήξω με δύναμη και να χαθώ στο … Συνέχεια ανάγνωσης H Λύτρωση

Tα παιδιά

Αφρική. Είναι νύχτα και σε μια παραλία της Ακτής Ελεφαντοστού, ένας μικρός Αφρικανός γύρω στα έξι, πανέμορφος με κατάμαυρα μάτια και μαλλιά δαχτυλίδια στο χρώμα του έβενου, τρέχει. Τρέχει πολύ γρήγορα. Τρέχει κατά κατά μήκος της ακτής. Βλέπει από μακριά μία πελώρια φωτιά, στην άλλη άκρη της αμμουδιάς πλάι στη θάλασσα. Ξαφνικά, ακούει μία μουσική … Συνέχεια ανάγνωσης Tα παιδιά

Η αγάπη

Αγάπη είναι να μοιράζεσαι. Αγάπη είναι να δέχεσαι. Αγάπη είναι να ακούς. Αγάπη είναι να κοιτάς τον άλλον στα μάτια και να λες την αλήθεια. Αγάπη είναι να τολμάς. Αγάπη είναι να ταπεινώνεσαι. Αγάπη είναι να εμπιστεύεσαι. Αγάπη είναι να αγαπάς ακόμα και όταν δε σε αγαπούν. Αγάπη είναι τα δάκρυα των ανθρώπων, όταν ξανασμίγουν … Συνέχεια ανάγνωσης Η αγάπη

O χρυσαετός και τ’ αηδόνι

Σε μία ψηλή σχεδόν απάτητη βουνοκορφή, το μόνο που ακούγεται είναι η δυνατή βοή του ανέμου. Σχίζει με δύναμη και διαπερνά τα απόκρημνα βράχια, αφήνοντας επάνω τους σημάδια. Μοιάζουν να είναι ζωγραφικοί πίνακες ανεξίτηλοι. Μέσα στην άγρια ομορφιά και την απεραντοσύνη του τοπίου, ένας χρυσαετός στέκεται στην άκρη ενός γκρεμού, έχοντας τα φτερά του διάπλατα … Συνέχεια ανάγνωσης O χρυσαετός και τ’ αηδόνι

Η προσευχή

Θεέ μου σήμερα είμαι ταραγμένη... Θεέ μου σήμερα το μυαλό μου είναι σκοτεινιαζμένο... Θεέ μου σήμερα είναι θολή η κρίση μου... Θεέ μου ταπεινά σε παρακαλώ, σπάσε τις αλυσίδες, που μονάχη μου έχω δέσει τον εαυτό μου... Θεέ μου ταπεινά σε παρακαλώ, προστάτευσε τους αγαπημένους μου από την οργή μου.. Θεέ μου ταπεινά σε παρακαλώ, … Συνέχεια ανάγνωσης Η προσευχή

Αμνησία

Μια μέρα, βρέθηκα να παραπατώ κρατώντας σφιχτά ένα μαχαίρι στο αριστερό μου χέρι. Βρισκόμουν σε μία πόλη που δε γνώριζα, χαμένη μέσα στο πλήθος. Μια άγνωστη μεταξύ αγνώστων. Άρχισα να ζαλίζομαι και κάνοντας προσπάθεια, αφού πέταξα το μαχαίρι, πιάστηκα από το πόμολο μιας τζαμόπορτας. Τα χέρια μου ήταν ματωμένα. Σήκωσα το κεφάλι μου κοιτάζοντας το … Συνέχεια ανάγνωσης Αμνησία

Ο Μικροχέρης

Ο Πιρούνης ο Κουτάλης κι ο Μαχαίρης, είχαν μεγάλη πείνα τούτο το μεσημέρι. Αμέσως, τρέξαν στην κουζίνα και συνάντησαν τον φίλο τους, τον Μικροχέρη. <<Φίλε μας Μικροχέρη, μήπως είδες το κασέρι; Γιατί πολύ πεινάμε και θέλουμε να φάμε>>. << Για κοιτάξτε στο ψυγείο, ίσως και μες στο ντουλάπι που'ναι κάτω απ' το ράφι, μήπως είναι … Συνέχεια ανάγνωσης Ο Μικροχέρης

Το θεριό

Κάπου, πολύ βαθιά εντός μου, υπάρχει κρυμμένος ένας κόκκος άμμου. Ένας τόσο δα μικρός και ασήμαντος κόκκος άμμου. Πολλές φορές όμως, είμαι σχεδόν σίγουρη ότι παύει να υπάρχει, γιατί νομίζω ότι το ίδιο μου το σώμα τον έχει αποβάλει. Τότε, αναπνέω με ανακούφιση, γιατί έχω την πεποίθηση ότι το σώμα μου ελευθερώθηκε από τούτον τον … Συνέχεια ανάγνωσης Το θεριό