Ο γάμος

Άνοιξη του 1903. Σε κάποιο απομακρυσμένο ορεινό χωριό της Αχαΐας, εφτά κόρες πολύ όμορφες, << όλες αδερφές μεταξύ τους >> στέκονται η μία δίπλα στην άλλη. Κι οι εφτά είναι καλοντυμένες. Φοράνε τις γαμήλιες φορεσιές τους. Αν και τα πρόσωπά τους είναι χαμογελαστά κι ήρεμα, η καρδούλα τους χτυπά στο κόκκινο. Προσμένουν κάτι. Όλες από … Συνέχεια ανάγνωσης Ο γάμος

Tα παιδιά

Αφρική. Είναι νύχτα, και σε μια παραλία της Ακτής Ελεφαντοστού, ένας μικρός Αφρικανός γύρω στα έξι, πανέμορφος με κατάμαυρα μάτια και μαλλιά δαχτυλίδια στο χρώμα του έβενου, τρέχει. Τρέχει πολύ γρήγορα. Τρέχει κατά κατά μήκος της ακτής. Βλέπει από μακριά μία πελώρια φωτιά, στην άλλη άκρη της αμμουδιάς πλάι στη θάλασσα. Ξαφνικά, ακούει μία μουσική … Συνέχεια ανάγνωσης Tα παιδιά

H Λύτρωση

Το κλουβί με τους τρελούς δυνάστες μου χτες βράδυ είχε ρεσιτάλ. Ένα θέατρο του παραλόγου. Φθορά κι αφθαρσία. Ενοχή και λύτρωση. Μέχρι που μπορεί να οδηγήσει o φόβος κι η δειλία έναν άνθρωπο; Μέχρι το θάνατο; Απόλυτος τρόμος. Στέκω εκεί σαν στήλη άλατος. Προσεύχομαι να γίνω άνεμος. Να φυσήξω με δύναμη και να χαθώ στο … Συνέχεια ανάγνωσης H Λύτρωση

Η Βερίνα.

Λίγο πριν το χάραμα, στο πυκνό καταπράσινο δάσος τα πάντα φαίνονται να κοιμούνται. Μερικές σταγόνες από δροσοσταλίδες, πέφτουν αργά-αργά από τα φύλλα των πανύψηλων δένδρων επάνω στο χώμα. Απαλά θροΐσματα ακούγονται από τα ξεραμένα φύλλα, καθώς πέφτουν οι σταγόνες επάνω τους. Σαν να παίζει μια μονότονη ρυθμική μουσική. Θέλουν οι δροσοσταλίδες να ξυπνήσουν ήρεμα και … Συνέχεια ανάγνωσης Η Βερίνα.

Μέλι και πικραμύγδαλο

Στην πίσω αυλή του μικρού σπιτιού μια αμυγδαλιά τινάζει με αυταρέσκεια τα άνθη της. Τα σκορπίζει στον άνεμο. Ο άνεμος φυσά δυνατά σήμερα. Είναι κρυφά ερωτευμένος μαζί της, κι όλο τη σριφογυρίζει σκορπίζοντας παντού τα υπέροχα πανέμορφα άνθη της. Κατ'αυτόν τον τρόπο ο άνεμος εκφράζει στην αμυγδαλιά τον έρωτά του γι'αυτήν. Τα άνθη που είναι … Συνέχεια ανάγνωσης Μέλι και πικραμύγδαλο

Ο προϋπαντητής

<< Καλώς όρισες!! Ανέβα στη γέφυρα και πέρασε την πύλη. Μη φοβάσαι. Δεν θα πέσεις. Θα σου κρατώ το χέρι. Έλα!! Πλησίασε!! >> Αυτά είπε χαμογελώντας ένας προϋπαντητής στην ψυχή του ανθρώπου. Η ψυχή αυτού του ανθρώπου στέκει στην άκρη της γέφυρας φοβισμένη και ανήσυχη. Δεν ξέρει τι να κάνει. Μόλις πριν λίγη ώρα πέθανε. … Συνέχεια ανάγνωσης Ο προϋπαντητής

Το μικρό δεντράκι

Αρκετές φορές στη ζωή μου στεναχωριέμαι πάρα πολύ. Τότε νομίζω ότι δε θα τα καταφέρω και νιώθω ότι θα πνιγώ, ότι θα τρελαθώ. Αμέσως όμως θυμάμαι ένα γιατρικό, ένα βάλσαμο, μία στιγμή από τη ζωή μου, και έτσι έρχομαι στα συγκαλά μου και ηρεμώ. Είναι παραμονή Χριστουγέννων του 1993. Επάνω σε μία συρταριέρα ρούχων, στέκεται … Συνέχεια ανάγνωσης Το μικρό δεντράκι

O μπάμπουρας

Ένας μικρός χρυσοπράσινος μπάμπουρας, στο μέγεθος του μεγάλου νυχιού μου, προσπαθεί να βγει έξω στο μπαλκόνι. Η μπαλκονόπορτα είναι κλειστή. Τον παίρνω χαμπάρι, ανοίγω την μπαλκονόπορτα και τον αφήνω μόνο του να δραπετεύσει. Προσπαθεί περπατώντας να κατέβει το λευκό μάρμαρο, στη βάση της μπαλκονόπορτας. Άξαφνα γλιστρά, και πέφτει στο πλακάκι ανάσκελα. Βλέπω το κάτω μέρος … Συνέχεια ανάγνωσης O μπάμπουρας

Η γαρδένια

Κρατώ στα δύο χέρια μου μία κατάλευκη γαρδένια. Σκύβω, τη μυρίζω, κι εισπνέω βαθιά. Αγαλλιάζει η ψυχή μου από την υπέροχη μυρωδιά της. Καθώς εκπνέω, αισθάνομαι για λίγα δευτερόλεπτα ότι δεν έχω καμία έγνοια ή στεναχώρια μες τη ψυχή μου. Νοιώθω ότι είμαι ελεύθερη σαν τα πουλιά. Το ίδιο εύχομαι για όλα τα ανθρώπινα πλάσματα … Συνέχεια ανάγνωσης Η γαρδένια

Ο Αράστ

Σε ένα μακρινό, και ταπεινό χωριό του Θιβέτ, ζούσε ένα εφτάχρονο αγόρι. Το όνομά του ήταν Αράστ. Έμοιαζε με όλα τα άλλα αγόρια του χωριού του. Έπαιζε, χαμογελούσε, τραγουδούσε. Πάλευε, θύμωνε , έκλαιγε. Χοροπηδούσε συνέχεια γελώντας, και ανέβαινε με μεγάλη ταχύτητα, μέχρι την κορυφή των δένδρων. Έκανε ότι έκαναν κι όλα τα άλλα αγόρια του … Συνέχεια ανάγνωσης Ο Αράστ